Kasese vanaf 2017!


Januari 2019:
Kasese, Kishololo:
In januari 2019 hebben Mariette , Anneke en Annelot (dochter van Anneke)een bezoek gebracht aan Oeganda. Altijd spannend hoe het met de voortgang van het project gaat. Allereerst benieuwd of we in de personeelsverblijven konden slapen. Dat zou veel heen en weer gerij besparen. En ja hoor alles zag er keurig uit. Ook fijn voor het personeel dat het verblijf nu in orde is Toilet en douche gebouw zag er ook keurig uit. (douchen nu nog met een zak water verwarmd door de zon De kliniek zag er goed onderhouden uit. Het was schoon en netjes. Wat jammer was, dat er weer nieuw personeel was. Er zijn nu 2 net afgestudeerde midwife’s en 1 routinier. Wij mochten bij een bevalling zijn en zagen dat er zorgvuldig en deskundig gewerkt werd. Alle vertrouwen in dit team. Glades (de vrouw van Elijah ) is nu met zwangerschaps verlof en komt in maart het team versterken.


Tijdens een meeting met het team hebben we ook verwachtingen naar elkaar uitgesproken. Ook met de staff besproken dat de salarissen wel eens later kunnen worden uitbetaald omdat het rendement van de tuinen nog niet toereikend is om het personeel te betalen Er was weinig actie bij de bouw van de mothersplace. De aannemer vertelde dat dit te maken heeft met de feestdagen en dat er veel bouwers naar hun familie gaan. De belofte is gedaan dat de mothersplace eind maart klaar is. Verder met de aannemer afspraken gemaakt omtrent de latrines bij de mothersplace.
Samen met de voorzitter van de vrouwengroep en een midwife hebben we home visits gedaan. Informatie gegeven aan de zwangere vrouwen en verteld over de mogelijkheden in de kliniek.
Verder afspraken gemaakt over het plaatsen van zonnepanelen op de staff quarters en een extra paneel op de kliniek omdat daar bij bevallingen in de nacht de stroom nog wel eens op is. Gordijnen voor de staffquarters laten maken.
De vrouwengroep bracht ons ook een bezoek . Sterke vrouwen die met de toekomst bezig zijn. Ze zingen ons ook altijd toe. Ontroerend.







Dit keer hadden we voetbal schoenen en shirts mee voor het plaatselijke elftal. Dit werd met veel enthousiasme in ontvangst genomen. En natuurlijk waren we hun gasten bij de eerst volgende voetbal wedstrijd.

Wachten tot de wedstrijd begon

De jongste dochter Jorien van Elijah en Glades werd ook gedoopt.
Na de kerkdienst is de belangstelling weer groot. De kinderen dachten dat we weer tennisballen mee hadden maar helaas,……… volgende keer misschien ???
Onze maaltijden werden dagelijks met grote zorg bereid.
Onze Kok David met zijn hulp.

We keerden weer met een voldaan gevoel huiswaarts. Trots op hoe alles eruit zag. Trots op onze vrienden in Oeganda die hun best doen om er een succes van te maken. Maar ook wetend dat in Afrika zaken nou eenmaal anders gaan. Dat we moeten bijsturen, soms ogen moeten openen en ook wel pittige gesprekken moeten voeren. Maar we hebben alle vertrouwen dat het helemaal goed komt.


De ‘mother’s place in aanbouw

April 2018:
Nieuwsgierig hoe het een en ander is verlopen na ons vorig bezoek, vertrok er weer een delegatie naar Oeganda. Vier man sterk deze keer. De bouwers waren hard bezig met de laatste dingen aan de staffquarters, maar helaas konden we hier nog niet slapen. Dit betekende wel, dat we bij onze projectleider moesten overnachten en dus elke dag minstens een uur naar de kliniek moeten rijden. Nu is dat daar niet zo erg, want er valt zoveel te zien onderweg en je moet ook niet gek opkijken als de olifanten naast de weg staan te eten.


In de kliniek zelf komen veel zwangeren voor de zwangerschapscontrole en ook zien we meer bevallingen. Deze week is er ook een contract afgesloten voor de bouw van de mothers place. Een plek waar de vrouwen voor de bevalling al kunnen verblijven, zodat ze dichtbij zijn wanneer de bevalling begint. We hebben ook medisch materiaal gekocht, oa een brancard. Nu is het zo, dat de as moeder soms nog een eind moet lopen als ze al weeën heeft en kondigt het kindje zich langs de kant van de weg aan. Nu kunnen ze de as moeder naar de kliniek dragen. Wij hadden deze week het geluk, dat we weer getuige mochten zijn van de geboorte van het vierde kindje van een mevrouw, maar wel haar eerste zoon


Deze week hebben we ook het contract getekend voor de bouw van de mothers place. En de daden werden bij het woord gevoegd en er werd gelijk begonnen met de fundering.




De traditie in Oeganda is, om bij het uitzetten van de fundering een geit binnen deze kaders te slachten. Dit zou geluk brengen voor het gebouw en de bewoners. Mukaka schonk ons een geit, die onder onze toeziende,leden ogen de hals werd doorgesneden ( bloed wordt allemaal opgevangen, want is zeer voedzaam !) en geslacht. Dit tot grote vreugde van de o.a. de bouwers, waar vanavond weer eens vlees op het menu staat. Wij sloegen deze maal over en brachten ons weer in gereedheid voor de thuisreis.


November 2017:
In november zijn we, Jorien, Ineke Naber en Mariëtte weer naar Oeganda gegaan.

Na ons vorig bezoek waren er toch weer wat problemen rondom de familie geweest. Er werd ook verteld dat wij, de Nederlandse delegatie, geen vertrouwen in Elijah hadden. Niet wetend wie dit in de wereld geholpen heeft, waren wij genoodzaakt om met de community te communiceren. Dit deden we tijdens de missen, waar we veel mensen konden bereiken.

We hebben verteld, dat we blij zijn weer ter plekke te zijn, maar dat telkens door communicatie problemen onder de bevolking, de resultaten achter blijven. Door nu duidelijk te vertellen hoe onze visie op het geheel is, wij hopen dat van af nu de voortgang soepeler zal verlopen. Maar dat we ook medewerking verwachten van de bevolking zelf. De kliniek is ook even gesloten geweest, maar dat de zwangeren nu weer ten allen tijden terecht kunnen in de kliniek.

De tuinen zijn weer geïnspecteerd. Helaas viel de winst van de oogst een beetje tegen. Wel hebben we weer micro-krediet verschaft om nog meer land te huren en te bewerken. Eens zal de winst toereikend zijn om alle salarissen te kunnen financieren.

Het was goed te zien, dat er deze week veel vrouwen de weg naar de kliniek wisten te vinden voor de zwangerschapscontrole. Ook wij mochten met de “toeter” luisteren naar het hartje. Na de controles werde de vrouwen in de gelegenheid gesteld om de verloskamers etc. te bekijken


De Rabobank sponsorde nog met tasjes voor de kinderen en t-shirts, waar de vrouwengroep erg blij mee was en die voor ons in ‘tenue” dansten en zongen.
En dan is het weer tijd voor afscheid!



Maart 2017:
Helaas heeft het door een verkeersongeval van Mariëtte weer een jaar geduurd voordat er een delegatie naar Oeganda kon afreizen. En we waren weer nodig! Nog steeds heeft de regering geen salarissen betaald. Omdat dit voor ons niet haalbaar is om te betalen, hebben we al eerder besloten om de kliniek een poosje te sluiten tot ongenoegen van het district. Daarom hebben we bij aankomst een pittig gesprek met de districtregering gehad. Er wordt ons uitgelegd, dat wij een unieke positie in Oeganda innemen en zij ons niet kunnen onderbrengen onder een categorie. Wij besluiten met elkaar om onafhankelijk te worden en onze ‘eigen broek te gaan ophalen’. Ons doel van de kraamkliniek is het terugdringen van moeder- en kindersterfte. En dit geldt voor alle lagen van de bevolking. Daarom moet de kliniek toegankelijk zijn voor iedereen en dus ook betaalbaar voor iedereen. Maar met deze inkomsten kunnen we niet alle salarissen betalen. We hebben naar mogelijkheden gezocht om inkomsten te creëren uit andere bronnen en ons oog is gevallen op de agrarische sector.